Historia Korei

       W V-IV w. p.n.e. na terytorium Korei istniało starożytne państwo Dzoson, pokonane przez chińską dynastię Han w 108 p.n.e. W I w. p.n.e. w toku walk z Chinami powstały 3 państwa: Kogurio, Pekdze i Silla. Okres ich istnienia zwano okresem Trzech Królestw, rozwijała się sztuka, literatura wywierając wpływ na kulturę japońską. W 918 Wang Gon założył nową dynastię Korio (od której pochodzi nazwa Korea, przyjęta na początku XX w.). W XIII w. Korea uległa Mongołom. W XVII w. po najazdach Mandżurów stała się wasalem panującej w Chinach mandżurskiej dynastii Cing. Od XVI w. była terenem rywalizacji Chin i Japonii.

       W 1910 Japonia anektowała Koreę i administrowała Półwyspem. W 1945 do Korei wkroczyły od północy wojska radzieckie, a od południa amerykańskie. Prowizoryczną granicą obu stref stał się równoleżnik 30° szerokości geograficznej północnej. W 1948 Korea podzieliła się na Republikę Korei i Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną. W 1950 KRL-D najechała na Republikę Korei wywołując 3-letnią wojnę koreańską. W 1953 ogłoszono zawieszenie broni. Od 1979 odbywają się okresowo rozmowy w sprawie zjednoczenia. 25 II 1998 nowy prezydent, Kim De Dzung, obiecał swoim rodakom podczas uroczystości zaprzysiężenia "pot i łzy" i ocenił stan państwa jako bliski bankructwa. Zapowiedział reformy, ale dodał, że w najbliższym czasie "ceny i bezrobocie będą rosły, dochody zmaleją, wzrośnie liczba bankructw".

       13 VI 2000 przywódcy obu Korei, Kim Dzong-il oraz Kim De Dzung, spotkali się w Phenianie. Podpisali tam układ, według którego obydwa kraje zobowiązują się do podjęcia niezależnych starań, dążących do zjednoczenia kraju, oraz połączenia rozdzielonych (przez konflikt polityczny) rodzin. Oprócz tego Korea Południowa zobowiązała się pomóc północnemu sąsiadowi poprzez wzmożone inwestycje.